5. katın boşalmasının üstünden 2 ay geçmiş, apartman aidatlarındaki eksiklik her geçen ay biraz daha yöneticinin asab sınırlarını zorlamaktaydı. Yöneticinin karısı ise dedikodusunu yapabileceği yegane insan olan "5. kattaki aşifte"nin taşınmasından sonra artık loop'a bağlamış ve hayatı iyice monotonlaşmıştı. Zaman zaman emlakçılar eve talip olan kiracı adaylarını getirdiğinde eğer denk gelebilirse kiracıları bir bir süzüyor, akabinde kiracı adaylarının bekar bayan, öğrenci, bekar erkek, çocuklu aile, çocuksuz aile olmalarını istemediğini belirtiyordu. Zira canı çok sıkılıyordu. Kızlı erkekli 10 kadar genç ellerinde viledaları, dia'dan aldıkları ucuz ve işlevsiz deterjanları ile güle oynaya apartmanın daracık ve nem kokan merdivenlerinden çıkıyorlardı. Mutluydular, çünkü o öğrenci evinde yapacakları sayısız ahlaksızlık vardı. içki içecekler, fuhuş yapacaklar, allahsızlığı yayma kürsüsü başkanı olacaklardı. Eğer kızlar kalacaksa eve erkek atarlardı kesin, erkekler taşınıyorsa daha kötü. Mahallenin kızlarının namusu söz konusu. Kızlar erkekler beraber zaten kalamazdı.

Kapının çalmasıyla irkilmişti. Sabah kahvesi içmeye gelen bir misafiri olması dışında alternatif bir sonuç gelmedi aklına. Tüpçü? Sucu? Mazallah damacananın namusu bile tehlikede artık. Hırsız? Sapık? “Kim o?” diye sordu kapının ardındaki kötü adama. "iyi günler biz 5. kata yeni taşınmıştıkta" sesi geldi. Kapıyı açtı şöyle bir süzdü. Kısa saçlı, düzgün giyimli bir genç duruyordu karşısında: "Pardon acaba süpürgenizi birkaç dakikalığına alabilir miyiz? Evi temizliyorduk da süpürgeye ihtiyacımız var?". Okuyup okumadığını sordu. "Makina mühendisliğinde okuyorum efendim." dedi karşısındaki gömlekli çocuk. Kaç kişi kaldıklarını sordu, "2 kişiyiz efendim." cevabını aldı. Eline fırsat geçtikten sonra affetmeycek kadar kaçın kurası biriydi. Apartmanın kurallarını anlatmaya başladı, aidat, kapıcı, apartmandaki tek kira dairesinin 5. katta olması, apartmandaki genç kız abilerinin profilleri... Saatlerce o çocukla muhabbet etmek istiyordu. Ta ki vicdansız mühendis adayı bir genç kızın hayallerini yıkarcasına "Teyze şu süpürgeyi alsak bak işimiz var daha elektriği falan bağlatıcaz" diyene kadar. Selamsız bandosu filminde şampiyon isimli boğayı besleyen bayan gibi hissediyordu o sırada. Arsız mühendis adayı ise selamsız bandosu şefi rolündeydi. "Amaan al git bir zarar vermeyin alamanyadan getirttim ben o süpürgeyi 1500 watt." dedi. Fakir görülmek istemiyordu zaar.

"Yuh be birader." diye girdi kapıdan, "Kafa ütüledi sabahtan beri, yok içki istemezmiş yok misafir istemezmiş yok karı kız istemezmiş.". Sigarasını yakmaya çalışıyordu bir yandan da, Zippo'nun gazının biteceği tuttuğundan iyice sinirlenmişti. sonunda yakmayı becermişti, "Ulan bir laf edin bana bak bakalım o dış kapının önünde dansöz oynatmıyor muyum?" diye mırıldandı. Evde o sırada muazzam bir kalabalık vardı. Birçok genç kız ailelerinden edindikleri temizlik öğretilerini gösterebilecekleri bir vitrin bulduğundan, genç yetenekli futbolcular gibi heyecanlı ve isteklilerdi. Herbiri bir işin ucundan tutmuş; kimi yerleri siliyor, kimi halıları çırpıyor, kimi bulaşık yıkıyor, kimi kahve falı bakıyor, kimi ise sevgilisi ile mesajlaşıyordu. O sırada herkes o evde manevi bir koruma altındaydı. Tüm dertleri komşunun Fakir marka 1500 watt’lık süpürgesi ile çekiliyordu adeta.

Süpürgeyi iade etmek için tekrar geldiğinde evin genç kızı kapıyı açmıştı. Ama filmlerdeki gibi erotik bir görüntüsü yoktu yöneticinin kızının. Sonradan öğrenilecekti o kızın bu sene ÖSS'ye girmiş olduğu ve bir vakıf üniversitesinde işletme kazandığı. "Abicim şu süpürgeyi getirmiştim ben." dedi beğenmeyen bir tavırla, çünkü bir yönetici kızı bir komşu kızı dediğin seksi geceliğiyle açtığı kapıdan şuh bir sesle "Seviş benimle." demeliydi. En azından makina mühendisliği okuyan gençler için umutlar bu yöndedir. Süpürgenin çekim gücü azalıyor muydu yoksa? Yöneticinin karısı sesleri duyup koşarak süpürgeyi getirip getirmediğini, zarar verip vermediğini sordu. Sonuçta getirmese neden gelsin, zarar verse neden getirsin. Mantıksız bir kadındı. Ayrıca o da hiç çekici değildi. Koskoca apartmanda zaten 15 kadar 17-40 yaş aralığında bayan bulunup bir tanesinin bile sapıkça düşünceler kurulmasına izin verecek kadar güzel olmaması da ayrı bir sorunsaldı.

"Sigara bitti lan." dedi soft paketin derinliklerinde kalan o son şanslı sigarayı yaktıktan sonra, "Biriniz sigara alın gelin, ben süpürge aldım geldim." dedi. O evde herkesin kaderi ilk günden belli olmuştu aslında, kimisi orada sadece yancıydı, kimisi her işi yapıp aslında hiçbir iş yapmayıp yatıyor gibi görünüyordu, kimisi de az icraat çok reklamla gövde gösterisi yapıyordu. Bir süpürge ne kadar meşgul edebilir ki bir adamı?